به گزارش سراج24، 1-توافق تیم مذاکرهکننده هستهای ایران با 5+1 زیرکانه بود. دوستان زیاد نگران غنیسازی 20درصد نباشند. اندازه چندین سال ذخیره داریم؛ تا بعدش هم خدا بزرگ است. درباره مفاد توافقنامه هم عقل و انصاف حکم میکند که حرف مسئولان خودمان را بپذیریم نه حرف مسئولان آمریکایی و اروپایی را که حرفهای متناقض و مغایر حرفهای مقامات ایران میزنند. ضمناً مهم، تسلیم غرب دربرابر حق هستهای ایران و پذیرش و به رسمیت شناختن حق غنیسازی ایران روی کاغذ و در متن توافق است. همین یک مورد پایه و اساس تحریمها را نیست و نابود میکند، آنهم بدون دادن امتیازهای بیشر، البته این بستگی به عملکرد دیپلماتهای دولت یازدهم در ادامه کار دارد و به قول رهبری "اقدامات هوشمندانه بعدی"!
2-هم آنهایی که در دفاع از تیم جدید مذاکرات، کاملاً تیم قبلی را لِه میکنند، اشتباه میکنند و هم آنهایی که در دفاع از تیم قبلی، تیم جدید را کاملاً زیرسؤال میبرند. هم تیم قبلی و هم تیم جدید به وظیفهشان عمل کردند. هر کدام وظیفهای داشتند که برای انجام آن تلاش کردند. هر دو تیم هم با رهبری هماهنگ بودند. هر دو تیم هم عملکردشان مورد تأیید رهبری قرار گرفته است. پس حب و بغضهای شخصی و سیاسی را کنار بگذاریم. از ظریف نباید انتظار داشت که مانند جلیلی عمل کند و از روحانی هم نباید انتظار داشت که احمدینژاد باشد. هر کدام خط فکری و عقیده و جهانبینی خاص خود را دارند؛ بعضاً شاید با زاویه زیاد. واقعبینی همراه با آرمانگرایی که رهبری همواره بر آن تأکید میکنند، همین است. باید آرمانگرا باشیم اما واقعبین هم باید باشیم.
3-اینکه برخی میگویند به رهبری جام زهر نوشاندهاند، این توهین به رهبری است. چه جام زهری؟! امتیازاتی دادیم و امتیازاتی گرفتیم؛ حالا شاید متوازن نباشد، اما این کجایش جام زهر است؟! ضمناً حتی اگر جام زهر هم باشد، باید مطیع رهبری بود. وقتی رهبری این توافقات را "موفقیت" میدانند، ما نباید کاتولیکتر از پاپ شویم، البته هر کسی میتواند انتقاد کند اما نباید از این واژههای موهن استفاده کرد!
4-دولت و مسئولانش مواظب و مراقب باشند! این جملههای رهبری را آویزه گوش کنند! "اگر یک روزى هم مسئله هستهاى حل شد - فرض کنید جمهورى اسلامى عقبنشینى کرد؛ همانکه آنها میخواهند - خیال نکنید مسئله تمام خواهد شد؛ نه، ده بهانه دیگر را بهتدریج پیش میکشند: چرا شما موشک دارید؟ چرا هواپیماى بدون سرنشین دارید؟ چرا با رژیم صهیونیستى بدید؟ چرا رژیم صهیونیستى را به رسمیت نمىشناسید؟ چرا از مقاومت در منطقه به قول خودشان خاورمیانه حمایت میکنید؟ و چرا؟ و چرا؟ و چرا؟"
در این چند روزه دیدیم که غربیها این بهانهها را پیش کشیدند! از "حقوق بشر" گرفته تا حمایت ایران از حزبالله لبنان و سوریه و فلسطین و مقاومت و ...! گفتند در مراحل بعدی ایران باید این رفتارهایش را تغییر دهد! جاده لغزنده است! دولت باید حواسش را جمع کند که انشاءالله حواسش جمع هست!
تهران پرس گزارش داد، 5-آقای روحانی! الان نوبتی هم که باشد، نوبت عمل کردن به وعدههای اقتصادیتان است. ما 100 روز را بیخیال میشویم و 4 سال دیگر هم صبر میکنیم. 4 سال وقت وقت دارید کار کنید! سانتریفیوژها الان آنطور که شما میخواهید، دارد میچرخد، حال دیگر نوبت شماست که چرخ کارخانهها را بچرخانید! 4 سال دیگر کسی از شما این بهانه را قبول نمیکند که نگذاشتند دولت کار کند!
